Wojna prewencyjna jest to wojna lub działania zbrojne podjęte w celu uprzedzenia ataku przeciwnika i zmuszeniu go do zaniechania agresywnych zamiarów lub zyskania dogodnych warunków do dalszego prowadzenia wojny (działań zbrojnych). W praktyce stanowi ona najczęściej pretekst do zrzucenia odpowiedzialności na napadniętego przeciwnika za wywołanie konfliktu zbrojnego, mimo że dzięki wykorzystaniu elementu zaskoczenia przynosi korzyść agresorowi.
Wojna prewencyjna – cechy
Pojęcie wprowadzone przez administrację George’a W. Busha jako część tzw. „Doktryny Busha”. Teoria wojny sprawiedliwej
1. Wojna ma „Sprawiedliwe” przyczyny (jus ad bellum) – obrona przed agresją
2. Wojna jest „Sprawiedliwie” prowadzona (jus in bello) – niestosowanie zakazanych broni (chemicznej, biologicznej, min), niedokonywanie zbrodni wojennych, dobre traktowanie jeńców etc.
3. Wojna „sprawiedliwie” się kończy (jus post bellum) – szacunek dla przegranych, przestrzeganie warunków pokoju, brak dalszych konsekwencji
Pokusa wykorzystywania możliwości
- Technologia wojskowa USA daje im tak wielką przewagę, że szkoda jej nie wykorzystać. Lata badań i doświadczeń w dziedzinie militarnej są bezużyteczne w czasie pokoju. Przewaga ta pozwala zwyciężać nieporównanie mniejszym wysiłkiem niż kraje słabo rozwinięte takie jak Irak czy Afganistan.
- Deklaracje idealistyczne jako powody wojny prewencyjnej wyparły w dużej części argumenty realistyczne. USA nie atakują – USA mają misję do spełnienia.
Pojęcia „preventive” a „preemptive”
- Wojna prewencyjna a wojna uprzedzająca to dwa często mylone pojęcia. Prewencyjna polega na zaatakowaniu domniemanego przeciwnika, by osłabić jego siły i zmienić rozkład sił na swoją korzyść, zapobiec teoretycznie dalszym konfliktom. Wojna uprzedzająca ma miejsce tuż przed oczekiwanym atakiem wroga – uderzenie przed przeciwnikiem ma zapewnić przewagę strategiczną, nie ma tu domniemania zagrożenia.
