Reguluje stosunki gospodarcze między Wspólnotą Europejską a państwami trzecimi. Oddziałuje na rozmiary, kierunki oraz strukturę obrotów handlowych Wspólnoty z zagranicą.
Spis treści |
Art 2 ogólne cele – a w tym promocja wzrostu gospodarczego, wysokiego zatrudnienia, wzrostu konkurencyjności i ochrony środowiska
Art 131 i 133 tłumaczą czym generalnie ma się zajmować wspólna polityka handlowa (common commercial policy) – ma mieć swój wkład w harmonijnym rozwoju handlu światowego, w stopniowym znoszeniu barier w handlu. Art. 133 – instrumenty i procedury decyzyjne
Art 300 wprowadza obecną inter-instytucjonalną procedurę potrzebną w celu zawierania międzynarodowych umów – przede wszystkim decyzję podejmuje Rada nie zobowiązania do konsultacji z Parlamentem Europejskim, tym niemniej konsultacje mogą mieć miejsce.
Oparta na jednolitych zasadach, w odniesieniu do
Komisja przedkłada Radzie propozycje w celu wykonania wspólnej polityki handlowej. Jeżeli potrzeba wynegocjowania umów z jednym lub większą liczbą państw albo organizacji międzynarodowych
Komisja prowadzi rokowania w konsultacji ze specjalnym komitetem wyznaczonym przez Radę
Jest to dokument określający zasady, mechanizmy i procedury handlu państw WE z państwami trzecimi.
Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.Taryfa Celna Wspólnoty (TARIC) wprowadzona została we Wspólnocie Europejskiej dla towarów ujętych w deklaracji celnej. Taryfa łączy w sobie zasady nomenklatury zharmonizowanego systemu, zasady nomenklatury scalonej Wspólnoty (Combined Nomenclature- CN) oraz zasady wspólnej polityki handlowej prowadzoną przez Wspólnotę Europejską. Cech te można zauważyć już w samej strukturze kodu TA-RIC: 999999- pierwsze sześć cyfr kodu stanowi kod pozycji towarowej według nomenklatury Zharmonizowanego Systemu:
"Taryfa" publikowana jest corocznie, natomiast co tydzień kraje członkowskie otrzymują jej uaktualnienie. Skomplikowana budowa TARIC, nie nasuwa większych wątpliwości, to jednak klasyfikowanie niektórych dóbr zgodnie z poszczególnymi kodami pozycji towa-rowych może nastręczyć pewne, nieraz znaczne trudności, zwłaszcza że, życie nie stoi w miejscu i codzienność przynosi nowe rozwiązania techniczne, udoskonalenia, zmiany wła-sności produktów, ich przeznaczenia, użytkowania, zaspokojenia potrzeb i gustów konsu-mentów.
W kwietniu 1990 r. opublikowano nowe ujęcie Zintegrowanej Taryfy Celnej (TARIC), według której wszystkie towary znajdujące się w handlu Wspólnoty Europejskiej z krajami trzecimi podlegają zasadom wprowadzonym przez wspólnotę. Uaktualnienie danych w Zintegrowanej Taryfie Celnej kraje członkowskie dokonywać będą systemem elektronicz-nym. Zmiana kodów w TARIC może być dokonywana odpowiednimi zarządzeniami wy-dawanymi przez Wspólnotę tylko wtedy, kiedy wymagać tego będą części składowe zca-lonej nomenklatury CM. Komisja zwróciła się także do krajów członkowskich, aby wzięły pod rozwagę wprowadzenie nowych elementów do TARIC.
Podporządkowanie się zasadom wprowadzonym przez Wspólnotę Europejską do TARIC z jednej strony powoduje utrudnienia w dostępie do rynku EWG dla krajów trze-cich. Z drugiej strony dzięki możliwością kodowania towarów oraz precyzyjnemu ich opi-sowi w nomenklaturze CN usuwane zostają dotychczasowe bariery językowe, które w przypadku krajów Europy Wschodniej stanowią poważne przeszkody w ich kontaktach handlowych ze światem zewnętrznym.
| |||||||||||
