| Wyższe Seminarium Duchowne w Pelplinie | |
| Data założenia | 1651 |
| Państwo |  Polska |
| Adres | Plac Mariacki 7 83-130 Pelplin |
| Liczba pracowników | 51 |
| Liczba studentów | 79 (83) alumnów (kwiecień 2012) |
| Rektor | ks. mgr lic. Antoni Bączkowski |
Położenie na mapie Polski   Wyższe Seminarium Duchowne w Pelplinie | |
| Na mapach: | |
| Strona internetowa | |
Wyższe Seminarium Duchowne w Pelplinie – seminarium duchowne diecezji pelplińskiej Kościoła katolickiego.
Seminarium erygowane zostało w Chełmnie w 1651 roku przez bp Andrzeja Leszczyńskiego dla diecezji chełmińskiej. W 1829 zostało przeniesione do Pelplina. Obecnym rektorem jest (od 2003 roku) ks. mgr lic. Antoni Bączkowski. Seminarium posiada własną bibliotekę. Mieści się w pocysterskich zabudowaniach w Pelplinie przy katedrze pelplińskiej.
Spis treści |
Seminarium duchowne swoim początkiem sięga roku 1651, kiedy to bp Andrzej Leszczyński wydał dekret erygujący seminarium w Chełmnie. Szkoła jednak szybko upadła z powodu niewystarczającego uposażenia oraz wybuchu wojny ze Szwecją. Zostało na nowo uposażone i reaktywowane przez bpa Jana Małachowskiego w 1677 r. Biskup ten powierzył prowadzenie seminarium Księżom Misjonarzom św. Wincentego á Paulo, którzy kierowali nim do 1822 r. Po wydaniu przez papieża Piusa VII bulli De salute animarum, reorganizującą struktury terytorialne Kościoła w Prusach, po wojnach napoleońskich, uczelnia w 1829 roku została przeniesiona z Chełmna do Pelplina. Została umiejscowiona w zabudowaniach pocysterskich, sąsiadujących z gotycką katedrą, w których znajduje się po dziś dzień. Biskup Mathy (1824-1832) zorganizował pelplińską szkołę i utworzył bibliotekę. W okresie Kulturkampfu w latach 1876-1887 seminarium przerwało swoją działalność. Po jedenastu latach przerwy, dzięki staraniom biskupa Rednera zaczęło znów normalnie funkcjonować.
W I połowie XX wieku Biskup Stanisław Wojciech Okoniewski (1926-1944) zreformował tok nauczania seminaryjnego, rozbudował je, wprowadził seminaria naukowe. Wybuch II wojny światowej spowodował kolejną przerwę w działalności, tym razem na 6 lat. 20 października 1939 hitlerowcy zamordowali prawie wszystkich pelplińskich wykładowców.
Seminarium zostało ponownie otwarte dzięki staraniom ks. Andrzeja Wronki, a 10 listopada 1945 roku nastąpiła pierwsza inauguracja roku akademickiego. Znaczący rozwój seminarium nastąpił za czasów bpa Józefa Kowalskiego (1946-1972). Od momentu wyboru Jana Pawła II na papieża wzrosła gwałtownie liczba powołań – za czasów rektora Jerzego Buxakowskiego (1976-1992) dosięgła prawie 300 osób.
Od 1992, w związku z reorganizacją terytorialną Kościoła w Polsce, na mocy bulli papieża Jana Pawła II Totus Tuus Poloniae Populus seminarium znajduje się na obszarze nowo utworzonej diecezji pelplińskiej. Nowy ordynariusz powierzył urząd rektora ks. dr Wiesławowi Meringowi, który swój urząd pełnił do czasu mianowania na biskupa włocławskiego w 2003 r.
Od roku 2003 rektorem Wyższego Seminarium Duchownego w Pelplinie jest ks. mgr lic. Antoni Bączkowski.
W 2002 roku miały miejsce obchody jubileuszu 350-lecia istnienia, na których gościem był ks. kard. Zenon Grocholewski. Seminarium uczciło tę rocznicę wydaniem Księgi Jubileuszowej.
