Widget
Podziel się:

Wyspa Piotra I


Peter I Øy
Wyspa Piotra I
Flaga Wyspy Piotra I
Herb Wyspy Piotra I
Flaga Wyspy Piotra IHerb Wyspy Piotra I
Położenie Wyspy Piotra I
Język urzędowynorweski
Status terytoriumterytorium zależne
Zależne odNorwegii
Głowa terytoriumkról Harald V
Powierzchnia
 • całkowita
 • wody śródlądowe

249,2 km²
0%
Liczba ludności (2007)
 • całkowita 
 • gęstość zaludnienia

0
osób/km²
Jednostka monetarnakorona norweska (NOK)
Rok utworzenia1930

Wyspa Piotra I (norw. Peter I Øy, Peter 1.s øy) – antarktyczna wyspa pochodzenia wulkanicznego na Morzu Bellingshausena, położona około 430 km od wybrzeży Antarktydy Zachodniej. Współrzędne geograficzne: 68°51′S 90°35′W / -68.85, -90.583. Jej powierzchnia wynosi 249,2 km², natomiast długość 18 km. Wyspa, otoczona lodem szelfowym, jest górzysta i pokryta lodowcami. Najwyższy szczyt wyspy to Lars Christensentoppen, który osiąga 1753 m n.p.m.

Wyspa została odkryta w 1821 przez rosyjskiego żeglarza Fabiana Bellingshausena. Została nazwana na cześć cara Rosji Piotra I. Pierwszego lądowania na wyspie dokonali w 1929 Norwegowie Nils Larsen i Ola Olstad, których wyprawa na "Norwegii" finansowana była przez Larsa Christensena. Wyspa ma brzegi urwiste i trudno dostępne, co uniemożliwiło zaplanowaną przez Norwegów budowę bazy wielorybniczej i polarnej stacji badawczej przez Japończyków podczas Międzynarodowego roku Geofizycznego w latach 1957 – 1958.

Do Wyspy Piotra I prawa rości sobie Norwegia.

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Bibliografia


Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.

Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.

Zasady ochrony prywatności O Wikipedii Informacje prawne