Wyspy Balleny'ego

Na mapach: 66°55′S 163°45′E / -66.917, 163.75

Wyspy Balleny'ego – niezamieszkany archipelag pochodzenia wulkanicznego leżący blisko (300 km) południowego koła podbiegunowego, zaliczane do terytorium Dependencji Rossa, fragmentu Antarktyki, do którego rości sobie prawa Nowa Zelandia.

Wyspy Balleny'ego rozciągają się od 66°15' do 67°35'S oraz 162°30' do 165°00'E długości geograficznej. W skład archipelagu wchodzą trzy wyspy główne:

• Sturge o powierzchni 437,4 km², na której znajduje się najwyższy punkt archipelagu, a mianowicie szczyt Russell Peak wznoszący się na 1524 m n.p.m. Do dziś nie udało się go zdobyć.
• Young o powierzchni 225,4 km². Przybrzeżne wysepki to: Row i Borradaile oraz skały: Seal, Pillar i Beale Pinnacle.
• Buckle o powierzchni 123,6 km². Przybrzeżne wysepki to: Sabrina, Scott Cone, Eliza Cone i Chinstrap oraz skała The Monolith.

Wyspy odkrył w 1838 r. kapitan angielskiego szkunera (Eliza Scott) John Balleny wraz z Thomasem Freemanem (statek Sabrina). Ten drugi 9 lutego 1839 roku stanął na wysepce Sabrina. Freeman był pierwszym człowiekiem, który stanął na lądzie w całym kole antarktycznym. Na wyspach panuje klimat okołobiegunowy, 95% lądu pokrywa lód.