Widget
Podziel się:

Wyspy Księcia Edwarda


Wyspy Księcia Edwarda
Wyspy Księcia Edwarda
KontynentAntarktyda
PaństwoRPA
AkwenOcean Indyjski
Mapa wyspy
Położenie na mapie
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Wyspy Księcia Edwarda – wyspy należące do Republiki Południowej Afryki, położone w Antarktyce, w południowej części Oceanu Indyjskiego. W skład wchodzą Wyspa Mariona oraz Wyspa Księcia Edwarda. Wyspy Księcia Edwarda zostały odkryte w 1663 roku, ale pierwsze lądowanie na nich nastąpiło w 1799 roku. Wyspy są niezamieszkane. Na Wyspie Mariona w 1947 roku została założona południowoafrykańska stacja badawcza.

Wyspa Mariona zajmuje powierzchnię 290 km². Jest położona na wysokościach 46°54'S i 37°5' E, na pasie ryczących czterdziestek. Jej linia brzegowa liczy 72 km wybrzeża, głównie klifowego. Najwyższy szczyt to Mascarin o wysokości 1242 m n.p.m.

Druga z wysp – Wyspa Księcia Edwarda jest znacznie mniejsza, zajmuje powierzchnię 45 km². Oddalona jest od Wyspy Mariona o 19 km na północny wschód. Najwyższe wzniesienie liczy 672 m n.p.m.

Wyspy oddalone są o 1770 km na południowy wschód od miasta Port Elizabeth w RPA.

Spis treści

[edytuj] Historia wysp

Wyspa Marion została odkryta w 1663 roku przez duński statek Maerseeven. Odkrycie było przypadkowe i załoga nie przycumowała do brzegu. Ponad sto lat później, w roku 1772, szukając Antarktydy, znów natknął się nią francuz Marion de Fresne. Myśląc, że to część Antarktydy, spędził 5 dni, próbując się na niej wyładować. Jednak odkrył że to dwie małe wyspy i odpłynął, nigdy nie wracając. Cztery lata później kapitan Cook zauważył wyspę, jednak przez złą pogodę nie zdołał zacumować.
Pierwsze zapisane zacumowanie było w 1803 roku przez grupę łowców fok, którzy znaleźli ślady wcześniejszej okupacji przez człowieka. W późnym roku 1947 i wczesnym 1948, pod rozkazem komandora podporucznika Johna Fairburn wyspy zostały przyłączone do RPA. Pierwsza ekspedycja na wyspę Marion była przez meteorologiczną grupę, dowodzoną przez Allen B. Crawford. Parę lat później dołączyli do nich naukowcy, przeprowadzający badania nad środowiskiem i ekologią. Jedne z pierwszych obserwacji biologicznych, były zrobione przez Richarda Harrisa, który obserwował i zbierał ptaki morskie, podczas łowów fok w 1830 roku.

[edytuj] Klimat wyspy Marion

Temperatura
Średnia roczna temperatura wynosi 5°C. W najcieplejszych miesiącach, od stycznia do marca, średnia temperatura wynosi 7.5°C, zaś w najzimniejszych, od czerwca do września, wynosi 3.6°C. Najwyższa zanotowana temperatura wynosi 23.8°C, a najniższa -6.8°C.
Opady
W ciągu roku, średnio pada przez 317 dni. Podczas zimy pada przeciętnie 28 dni na miesiąc.

[edytuj] Fauna wyspy Marion

[edytuj] Ptaki

Pingwiny:

Albatrosy:

Petrele i priosy:

  • Pachyptila salvini
  • Petrelek krótkodzioby
  • Petrel niebieski
  • Petrel długoskrzydły
  • Lugensa brevirostris
  • Pterodroma mollis
  • Burzyk bury
  • Burzyk białobrody
  • Oceannik czarnobrzuchy
  • Oceannik szarogrzbiety
  • Nurzec mały
  • Macronectes halli
  • Petrelec olbrzymi

Inne:

  • Catharacta antarctica
  • Mewa południowa
  • Chionis minor marionesis
  • Kormoran niebieskooki
  • Rybitwa antarktyczna
  • Rybitwa kergueleńska

[edytuj] Ssaki

[edytuj] Flora wyspy Mariona

Roślinność na Marionie jest niezróżnicowana, przez jej izolację i ciężkie warunki pogodowe. Są 22 miejscowe odmiany roślin okrytonasiennych i paproci i 165 gatunków porostów, mchów oraz wątrobowców.

[edytuj] Linki zewnętrzne



Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.

Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.

Zasady ochrony prywatności O Wikipedii Informacje prawne