Wytrysk przedwczesny

Wytrysk przedwczesny (łac. eiaculatio praecox) − dysfunkcja seksualna polegająca na ejakulacji po minimalnej stymulacji seksualnej, osiągniętej wcześniej, niż mężczyzna chce (przed penetracją lub wkrótce po rozpoczęciu penetracji pochwy), co prowadzi do napięcia, niepokoju lub frustracji u mężczyzny lub partnerki^[1]. Jest to definicja oparta na Second Consultation on Erectile and Sexual Dysfunctions zaproponowana przez WHO w 2004.

Zaburzenie dość powszechne, dotyczy około 1/3 aktywnych seksualnie mężczyzn^[2]. Raport seksualności Polaków publikowany przez prof. Lwa-Starowicza w 2002 i 2005 wskazuje, że problem ten dotyczy 37% Polaków.

Obecnie w diagnostyce wytrysku przedwczesnego stosowane jest pojęcie czasu wewnątrzpochwowego opóźnienia wytrysku, pozwalające ocenić ciężkość tej dysfunkcji.

W przypadku dłuższej abstynencji seksualnej szybkie następowanie wytrysku jest zjawiskiem naturalnym. Niekiedy jednak przejawia się prawie stale, mimo częstego współżycia.

[edytuj] Przyczyny

W piśmiennictwie można spotkać następujące przyczyny wytrysku przedwczesnego^[2]:

• narcyzm, negatywne nastawienie do kobiet
• negatywne doświadczenia podczas inicjacji seksualnej
• lęk zadaniowy
• zbyt rzadkie współżycie
• nieświadomość, że wytryski są zbyt wczesne
• duża łatwość podniecania się
• duża czułość żołędzi prącia
• zaburzenia neurologiczne
• infekcje dróg moczowych
• uwarunkowania masturbacyjne

Lękowe oczekiwanie powtórzenia się wytrysku przedwczesnego przy znacznym pobudzeniu seksualnym może powodować wytrysk bez erekcji, podobnie jak brak możliwości przedłużenia stosunku.

[edytuj] Leczenie

W terapii wytrysku przedwczesnego wykorzystuje się szereg metod. Mają one bardzo wysoką, sięgającą prawie 90%, skuteczność^[2].

• farmakoterapia (SSRI stosowane stale lub doraźnie, zwłaszcza w postaci krótkodziałającej - dapoksetyna, tramadol, sildenafil i inne inhibitory fosfodiesterazy typu 5)
• znieczulenie żołędzi prącia (leki aplikuje się na 20-30 minut przed współżyciem seksualnym, dłuższe utrzymywanie leku może powodować zaburzenia wzwodu. Po nałożeniu leku najlepiej założyć prezerwatywę, co zwiększa skuteczność leku. Przed stosunkiem prezerwatywę można usunąć i zmyć resztki leku, co zmniejsza działanie niepożądane u partnerki).
• indywidualnie opracowane ćwiczenia masturbacyjne samodzielnie lub z partnerką^{[potrzebne źródło]}
• relaksacja
• psychoterapia (indywidualna lub partnerska)

[edytuj] Zobacz też

• ćwiczenia Kegla
• Post SSRI sexual dysfunction
• wytrysk opóźniony
• wytrysk wsteczny

Przypisy

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

e Anatomia człowieka: zagadnienia związane z męskim układem rozrodczym Narządy wewnętrzne jądro, najądrze, gruczoł krokowy, pęcherzyk nasienny, gruczoły opuszkowo-cewkowe, cewka moczowa, nasieniowód, ciała jamiste Narządy zewnętrzne penis (żołądź, napletek, wędzidełko napletkowe), moszna Biologia rozrodu erekcja, zapłodnienie, zaplemnienie, niepłodność, impotencja, rozmiary penisa Nasienie plemnik, spermatogeneza, akrosom, kapacytacja, sperma, ejakulacja, ejakulat, wytrysk przedwczesny, wytrysk opóźniony, wytrysk wsteczny, polucja, spermicydy Odchylenia ejakulatu objętościowe aspermia, hipospermia, hiperspermia ilościowe azoospermia, oligospermia, polizoospermia jakościowe teratozoospermia, asthenozoospermia leukocytospermia, normospermia Kontekst kulturowy obrzezanie, infibulacja, kastracja, wazektomia