Złoty Mikrofon

Ten artykuł dotyczy nagrody Polskiego Radia. Zobacz też: inne znaczenia tego wyrażenia.

Złoty Mikrofon
Nagroda za	„przyczynienie się do utrzymania wysokiego poziomu, rozwoju i popularyzacji radia publicznego”
Prezenter	Polskie Radio
Lokalizacja	Polska
Pierwsze rozdanie	1969

Złoty Mikrofon – nagroda Polskiego Radia przyznawana od 1969 roku osobom, których działanie przyczynia się do utrzymania wysokiego poziomu, rozwoju i popularyzacji radia publicznego^[1] oraz za wybitne osiągnięcia twórcze dla radia publicznego^[2]. W latach 1975-1987 trwała trzynastoletnia przerwa w rozdawaniu nagród^[3].

Od 1969 roku, czyli od samego początku, Złote Mikrofony przyznawał tygodnik „Antena”^[3]. Czasopismo przestało istnieć w 2002 roku.

Kandydaci do nagrody wybierani są z różnych ważnych obszarów twórczości radiowej m.in. teatru, muzyki, literatury, reportażu, polityki, realizacji dźwięku oraz korespondencji zagranicznej^[1]. Nagrodę można otrzymać jedynie raz w życiu^[4].

Do roku 2008 włącznie, Złote Mikrofony otrzymało prawie 200 osób^[1].

[edytuj] 2011

Uroczyste wręczenie nagród odbyło się 18 grudnia 2011^[5]

Nagrodzeni:^[5]

• Piotr Baron – „za osobowość radiową i głos nierozerwalnie związany z Programem III Polskiego Radia”
• Hanna Bogoryja-Zakrzewska – za „wrażliwość i styl, które pozwalają odsłaniać najgłębsze tajniki osobowości bohaterów jej reportaży”
• Anna Stempniak-Juśkiewicz – za „miłość do literatury i sztuki oraz dbałość o miejsce kultury w Programie Pierwszym Polskiego Radia”
• Danuta Stenka – za „wybitne role wykreowane w Teatrze Polskiego Radia”.
• Henryk Urbaś – za „traktowanie sportu jako części kultury narodowej oraz za pielęgnowanie tradycji Redakcji Sportowej Polskiego Radia”
• Tadeusz Strugała – Diamentowa Batuta za „wybitne zasługi dla polskiej i światowej kultury muzycznej, w uznaniu działalności dyrygenckiej o szczególnym znaczeniu dla polskiego życia muzycznego, a także dla uhonorowania związków z Polskim Radiem”
• zespół autorów i realizatorów powieści radiowej „Matysiakowie” (Dżennet Połtorzycka-Stampf'l, Janusz Adam Dziewiątkowski, Stanisława Grotowska, Waldemar Modestowicz, Ewa Szałkowska i Maria Chludzińska) – Honorowy Złoty Mikrofon za „wybitne osiągnięcia artystyczne, wieloletni żywy kontakt ze słuchaczami, za inicjatywy uruchamiające ogromną aktywność społeczną”

[edytuj] 2010

Uroczyste wręczenie nagród odbyło się 24 października 2010^[6][7]

Skład kapituły:^[6][7]

Janusz Kukuła (przewodniczący), Krzysztof Grzesiowski, Krystyna Kępska-Michalska, Piotr Orawski, Anna Sekudewicz, Iwona Smolka, Paweł Sztompke, Małgorzata Tułowiecka i Tomasz Zimoch

Nagrodzeni:^[6]

• Andrzej Ferenc – „za talent, głos i miłość do Polskiego Radia"
• Piotr Frydryszek – „za wybitne osiągnięcia twórcze i organizacyjne dla radia publicznego”
• Anna Kaczkowska – „za sztukę reportażu i kształtowanie wrażliwości artystycznej słuchaczy”
• Marcin Majchrowski – „za kompetencje, wielką kulturę i piękną polszczyznę w relacjonowaniu wydarzeń życia muzycznego”
• Maria Pańczyk-Pozdziej (dziennikarka Polskiego Radia Katowice^[8]) – „za ukochanie ziemi śląskiej oraz upór w propagowaniu gwary i obyczaju tego regionu”
• Dorota Truszczak – „za nowoczesną popularyzację nauki na antenie Polskiego Radia”
• Jan Warenycia – „za nowatorstwo w kształtowaniu radia artystycznego”
• Andrzej Markowski – Honorowy Złoty Mikrofon „za wybitne osiągnięcia w propagowaniu pięknej polszczyzny na wszystkich antenach Polskiego Radia”
• Łukasz Turski – Honorowy Złoty Mikrofon „za pomysł Pikniku Naukowego i propagowanie nauki na wszystkich antenach Polskiego Radia”

Prawie dwa miesiące później, 17 grudnia 2010, podczas koncertu zorganizowanego w Teatrze Polskim w Warszawie z okazji 85-lecia Polskiego Radia, wręczono Honorowy Złoty Mikrofon Stingowi^[9][10]. Brytyjski muzyk otrzymał tę nagrodę „za wybitne osiągnięcia artystyczne, mistrzowskie łączenie gatunków i stylów, za naturalność, wrażliwość i pozytywne emocje oraz wspaniałe kompozycje obecne na antenach Polskiego Radia przez kilkadziesiąt lat”^[9][10].

[edytuj] 2009

Uroczyste wręczenie nagród odbyło się 17 grudnia 2009^[11][12]

Skład kapituły:^[11][12]

Krzysztof Michalski (przewodniczący), Andrzej Chłopecki, Lech Dudzik, Krystyna Kępska-Michalska, Janusz Kukuła, Irena Piłatowska-Mądry i Jakub Strzyczkowski

Nagrodzeni:^[11]

• Piotr Kamiński – „za erudycję, gust estetyczny i wzbogacanie wrażliwości na misterium teatru operowego"
• Krzysztof Renik – „za mistrzowski warsztat, rzetelność dziennikarską i pasję w przybliżaniu problemów współczesnego świata”
• Maria Szabłowska-Szabel – „za umiejętność wywoływania uśmiechu w big beatowym rytmie, w wyjątkowym stylu radiowej narracji”
• Henryk Talar – „za wybitne kreacje stworzone w Teatrze Polskiego Radia, które pozwalają wierzyć w ludzi i sens życia”
• Tomasz Zimoch – „za wiedzę i emocje, które pozwalają zobaczyć w radiu świat sportuhaczami”
• Lesław Skinder – Honorowy Złoty Mikrofon „za niezwykłe wzruszenia, za wspaniałą umiejętność malowania słowem relacji sportowych oraz za stworzenie od fundamentów polskiej szkoły na Białorusi i za bezustanne czuwanie, aby uczącym się tam dzieciom nigdy niczego nie zabrakło”.

[edytuj] 2008

Uroczyste wręczenie nagród odbyło się 19 października 2008^[13][14]

Skład kapituły:^[1][14]

Andrzej Matul (przewodniczący), Lech Dudzik, Krystyna Kępska-Michalska, Marek Mądrzejewski, Piotr Metz, Piotr Orawski i Anna Sekudewicz

Nagrodzeni:^[1][14][13]

• Piotr Adamczyk – „za wszechstronne aktorstwo radiowe i wybitne interpretacje postaci literackich w Teatrze Polskiego Radia”
• Andrzej Chłopecki – „za wyczucie i świetną znajomość materii, erudycję, barwność, lekkość, komunikatywność języka, doskonały warsztat słowa oraz za ogromną rolę w kształtowaniu obrazu polskiej muzyki współczesnej w Polsce i za granicą”
• Agnieszka Duczmal (założycielka, dyrektor i dyrygentka Orkiestry Kameralnej Polskiego Radia "Amadeus") – Honorowy Złoty Mikrofon z okazji jubileuszu 40-lecia pracy artystycznej – „w dowód uznania dla najwyższego poziomu dyrygenckiego i wyobraźni muzycznej”
• Alicja Grembowicz (reportażystka) – „za błyskotliwość i talent wsparte wzorowym warsztatem w tworzeniu reportażu radiowego, poparte dociekliwością, pasją społecznikowską i znakomitym wyczuciem dramaturgii”
• Jakub Strzyczkowski – „za talent, dar przekonywania i umiejętność rozmawiania ze słuchaczami”
• Paweł Sztompke – „za ogromną wiedzę i popularyzację polskiej muzyki rozrywkowej i filmowej w znakomitym kontakcie ze słuchaczami na antenach Polskiego Radia”

[edytuj] 2007

Uroczyste wręczenie nagród odbyło się 6 grudnia 2007^[15][16]

Skład kapituły:^[15]

Krystyna Kępska-Michalska (przewodnicząca), Maria Baliszewska, Hanna Maria Giza, Piotr Kaczkowski, Irena Piłatowska, Marcin Wolski i Andrzej Zaorski

Nagrodzeni:^[16][15]

• Grażyna Barszczewska – „za wszechstronność i wysoki kunszt aktorski w bogatym dorobku radiowym” (liczne role w słuchowiskach oraz interpretacje poezji i prozy)
• Krzysztof Górski (dziennikarz i komentator radiowy, założyciel Centrum Historii Polskiej Radiofonii) – „za zasługi w popularyzacji historii Polskiego Radia oraz dorobek dziennikarski ze szczególnym uwzględnieniem programów ekumenicznych”
• Piotr Metz – „za osobowość radiową i nowe formy popularyzacji muzyki rozrywkowej”
• Marek Mądrzejewski (dziennikarz Programu 1, specjalizujący się w publicystyce społecznej i politycznej) – „za obiektywizm i rzetelność dziennikarską w podejmowaniu najtrudniejszych tematów politycznych”
• Piotr Orawski (publicysta muzyczny Programu 2) – „za erudycję, kulturę antenową i wybitną rolę w popularyzacji muzyki klasycznej”

[edytuj] 2006

Uroczyste wręczenie nagród odbyło się 16 września 2006^[2]

Skład kapituły:^[2]

Krzysztof Michalski (przewodniczący), Maria Baliszewska, Andrzej Brzoska, Lech Dudzik, Krystyna Kępska-Michalska, Wiesław Molak, Irena Piłatowska i Katarzyna Rutkowska-Newman (sekretarz Kapituły)

Nagrodzeni:^[2][17]

• Hanna Maria Giza – „za szczególną wrażliwość w prezentacji problemów i ludzi kultury oraz popularyzację nauki”
• Krzysztof Gosztyła – „za mistrzowską interpretację prozy i poezji w Teatrze Polskiego Radia”
• Małgorzata Kandefer (członek Etyki Polskiego Radia) – „za znakomitą prezentację wiedzy prawnej i pomoc w rozwiązywaniu życiowych problemów słuchaczy Polskiego Radia”
• Wojciech Mann – „za dowcip, inteligencję, wiedzę i błyskotliwość, za wybitną osobowość radiową”
• Andrzej Zaorski – „za wszechstronny talent i umiejętności ofiarowane Polskiemu Radiu”

Wcześniej, 4 sierpnia 2006, podczas Festiwalu Jedynki w Sopocie, uroczyście wręczono Honorowy Złoty Mikrofon grupie Perfect^[18]. Nagroda została przyznana „w podziękowaniu za wieloletnią współpracę z Polskim Radiem, za piosenki, na których wychowały się pokolenia słuchaczy, za wierność rockowym ideałom”^[18].

[edytuj] 2005

Uroczyste wręczenie nagród odbyło się 16 września 2005^[19]

Skład kapituły:^[19]

Andrzej Mularczyk (przewodniczący), Anna Borucka-Szotkowska, Krzysztof Grzesiowski, Krystyna Kępska-Michalska, Małgorzata Kownacka, Krystyna Melion, Tadeusz Sznuk, Sławomir Szof, Andrzej Sowa

Laureaci:^[19]

• Lech Dudzik (realizator dźwięku) – „za sztukę tworzenia obrazu dźwiękowego dzieł muzycznych”
• Barbara Grębecka (reporterka, dokumentalista, reportażystka) – „za twórczość dokumentalną rejestrującą ważne wydarzenia współczesności”
• Krzysztof Kolberger – „za wielkie radiowe kreacje w utworach klasyki polskiej i światowej”
• Krzysztof Michalski – „za oryginalne formy popularyzacji nauki i wiedzy na antenie radiowej”
• Wiesław Molak (dziennikarstwo publicystyczne) – „za osobowość radiową i mistrzostwo w relacjonowaniu wielkich wydarzeń”
• Ewa Szumańska-Szmorlińska (m.in. autorka słuchowisk, Radio Wrocław) – „za różnorodność literackich form radiowych prezentowanych na antenie regionalnej i ogólnopolskiej”
• Aleksander Trzaska "Masztalski" (dziennikarz, autor i pomysłodawca radiowego kabaretu dowcipu, PR Katowice) – „za wszechstronną twórczość radiową i stworzenie "Radiowego Klubu Masztalskiego"”
• para aktorska: Danuta Żelechowska i Jan Zagozda (popularyzatorzy tradycji patriotycznej oraz pamięci o faktach i ludziach z przeszłości Polskiego Radia) – „za odwzajemnioną miłość do Polskiego Radia”

[edytuj] 2004

Uroczyste wręczenie nagród odbyło się 25 września 2004^[20][21]

Skład kapituły:^[21]

Anna Seniuk (przewodnicząca), Krzysztof Grzesiowski, Irena Heppen, Włodzimierz Kleszcz, Ewa Michałowska, Maria Olszewska, Małgorzata Kownacka.

Laureaci:^[21][20]

• Anna Bogdanowicz (reportażystka z PR Białystok) – „ za mistrzostwo w dziedzinie reportażu i dokumentu radiowego”
• Anna Borucka-Szotkowska (dziennikarka z Radiowego Centrum Kultury Ludowej) – „za pasję i poświęcenie w dokumentowaniu, antenową prezentację i upowszechnianie polskiej kultury ludowej”
• Irena Eichler (Program 2) – „za wszechstronność, talent prezenterski, wiedzę, temperament i wyrazistą osobowość antenową”
• Zofia Kruszewska (realizatorka) – „za pełną inwencji, mistrzowską realizację audycji radiowych i programów na żywo oraz talent dydaktyczny”
• Jan Matyjaszkiewicz (aktor) – „za mistrzowskie kreowanie postaci w Radiowym Teatrze Wyobraźni”

[edytuj] 2003

Uroczyste wręczenie nagród odbyło się 7 września 2003

Skład kapituły:^[22]

Andrzej Turski (przewodniczący), Janusz Kukuła, Bożena Markowska, Andrzej Matul, Andrzej Sowa, Marian Szałkowski i Małgorzata Tułowiecka

Nagrodzeni:^[22]

• Mariusz Benoit – „za mistrzowską interpretację poezji i prozy w Teatrze Polskiego Radia”
• Krzysztof Grzesiowski – „za perfekcyjne prowadzenie informacyjno-publicystycznego programu Sygnały Dnia”
• Irena Heppen (dziennikarka Programu 2) – „za osiągnięcia w popularyzacji kultury i swobodne poruszanie się w różnych gatunkach sztuki radiowej”
• Małgorzata Kownacka (dziennikarka Programu 1) – „za popularyzację wiedzy i umiejętność poruszania najtrudniejszych problemów na antenie oraz dar zjednywania sobie słuchaczy i rozmówców”
• Maria Olszewska (reżyser dźwięku w Teatrze Polskiego Radia) – „za dźwiękowe wizje artystyczne słuchowisk zrealizowanych w Teatrze Polskiego Radia”

Wcześniej, 21 maja 2003, nagrodę przyznano Piotrowi Kaczkowskiemu – w 40-lecie jego pracy w Programie Trzecim Polskiego Radia^[23].

[edytuj] Za 1992 rok

Uroczyste wręczenie nagród odbyło się 10 lutego 1993^[3]

Przewodniczący jury: prof. Maciej Józef Kwiatkowski^[3].

Nagrodzeni:

• Maria Baliszewska – za prowadzenie dokumentacji źródeł muzyki ludowej^[3]
• Wojciech Gąssowski – za „za kulturę, elegancję bycia przed mikrofonem i urodę głosu”^[3]
• Krzysztof Kołbasiuk – za aktorstwo radiowe^[24][3]
• Krzysztof Lipko – za umiejętność łączenia elementów różnych sztuk w audycjach^[3]
• Danuta Malkiewicz – za podejmowanie trudnych problemów społecznych, szczególnie związanych z życiem ludzi niepełnosprawnych^[3]
• Marek Niedźwiecki – za „talent w prowadzeniu audycji na żywo”^[3]
• Ewa Obniska – za promowanie muzyki dawnych wieków^[3]
• Wacław Tkaczuk – „za dbałość o formę prezentacji poezji w radio”^[24][3]
• Krzysztof Wyrzykowski – za osiągnięcia w dziedzinie radiowego reportażu literackiego^[24][3]

[edytuj] Pozostałe edycje

W poprzednich latach nagrodzeni zostali między innymi:
osoby:

• Marian Adamski (1969)^[25]
• Jan Andrzej Zakrzewski (1971)^[26]
• Bohdan Tomaszewski (1972) – „za indywidualność sprawozdawcy i reportera sportowego”^[27]
• Irena Kwiatkowska (1973) – „za stworzenie postaci Plastusia i Pani Eufemii oraz za całokształt wybitnej twórczości aktorskiej w audycjach radiowych dla dzieci i dorosłych”^[28][29][27]
• Jeremi Przybora (1973)^[30]
• Agata Wojterzanka (1973, dziennikarka Polskiego Radia Katowice, współautorka cyklu katolickich audycji dla chorych Gdzie miłość wzajemna...)^[31]
• Jacek Janczarski (1975)^[32]
• Piotr Fronczewski^[1] (1988)
• Tadeusz Sznuk^[2] (1988)
• ks. prof. Józef Tischner (1991) – „za gawędę filozoficzną na antenie radiowej”^[27]
• Zbigniew Herbert (za 1993) – „za twórczość dramaturgiczną prezentowaną na Radiowym Festiwalu Twórczości Zbigniewa Herberta”^[33]
• Jan Nowak-Jeziorański (za 1993) – Honorowy Złoty Mikrofon^[33]
• Gustaw Lutkiewicz (za 1993) – „za wieloletnią współpracę z Polskim Radio oraz za kreację postaci Polikarpa Lepieszki w powieści radiowej W Jezioranach”^[33]
• Jerzy Tuszewski (za 1993) – „za radiową twórczość dokumentalną i artystyczną”^[33]
• Anna Seniuk (2002) – „za kreacje aktorskie w Teatrze Polskiego Radia oraz adaptację i reżyserię spektakli radiowych Balladyna i Pchła Szachrajka”^[34]
• Andrzej Bartosz^[4]
• Marek Dalba (realizator dźwięku)^[15]
• Stanisław Grochowiak^[3]
• Wiesław Janicki (Polskie Radio Białystok)^[4]
• Ksawery Jasieński
• Wojciech Kilar
• Włodzimierz Kleszcz – za „indywidualność radiową, kreowanie wizerunków artystycznych, popularyzację polskiej muzyki folkowej”^[35]
• Maria Kuncewiczowa^[3]
• Ewa Michałowska (reportażystka)^[15]
• Andrzej Mularczyk^[2]
• Maryna Okęcka-Bromkowa (Polskie Radio Olsztyn)
• Monika Olejnik^[15]
• Irena Piłatowska (reportażystka)^[15]
• Roman Polański
• Anna Sekudewicz (dziennikarka Polskiego Radia Katowice)^[8]
• Jan Smyk (Polskie Radio Białystok)^[4]
• Andrzej Sowa^[15]
• Jacek Stwora^[1]
• Małgorzata Tułowiecka^[1]
• Andrzej Turski^[15]
• Barbara Wachowicz^[1]
• Jerzy Waldorff^[2]
• Janusz Weroniczak (Polskie Radio Białystok)^[4]

rozgłośnie:

• Polskie Radio Katowice (2002, Honorowy Złoty Mikrofon)^[8]
• Polskie Radio Olsztyn (2002, Honorowy Złoty Mikrofon)^[36]

[edytuj] Zobacz też

• Diamentowy Mikrofon

Przypisy