| Załuski | |
| Państwo |  Polska |
| Województwo | mazowieckie |
| Powiat | płoński |
| Gmina | Załuski |
| Wysokość | ok. 125 m n.p.m. |
| Strefa numeracyjna | (+48) 23 |
| Kod pocztowy | 09-142 |
| Tablice rejestracyjne | WPN |
Położenie na mapie Polski   Załuski | |
| Na mapach: | |
Załuski – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płońskim, w gminie Załuski.
W latach 1975-1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa ciechanowskiego.
Miejscowość jest siedzibą gminy Załuski.
Spis treści |
Załuski położone są przy międzynarodowej trasie E77, ok. 50 km na północny zachód od Warszawy i 17 km na południowy wschód od miasta powiatowego Płońska.
Wieś usytuowana jest na Wysoczyźnie Płońskiej na Nizinie Mazowieckiej.
Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z 1405 roku. W księgach sądowych zakroczymskich występuje wtedy Vincencius de Zalusky. W pierwszej połowie XV wieku Załuski i sąsiednie Niepiekły należały do rodu Rawitów (de armis Raviczi).
Późniejsza wzmianka z 1423 roku (Zaluszky), rejestr poborowy z 1576 r. wykazuje, że żyli tu Załuscy i Tabałowie posiadający 5,5 łanu (ok. 95 ha) i jednego zagrodnika. Najwybitniejszą postacią XVI-wiecznych Załusk był Jan z Załusek, sędzia i starosta wyszogrodzki, uczestniczył między innymi w przyznawaniu praw targowych (przywilejów) Latowiczowi. W tym czasie szlak z Zakroczymia biegł przez Zdunowo, był więc oddalony od Załusk ok. 1 km.
Jak podaje Ryszard Małowiecki ("Dane zebrane, czyli nieco o Załuskach") Kurier Płoński, nr 5, 1 III 1995, s.4) w II poł. XVIII w. Załuski należały do zamożniejszej szlachty, łącząc się na 200 lat z dobrami zdunowskimi. Do 1782 r. właścicelem był Władysław Zembrzuski (wojski zakroczymski), do 1791 r. pułkownik wojsk koronnych Tadeusz Czerski, później Ludwik Felicjan Golońskie herbu Jastrzębiec - podkomorzy króla Stanisława Augusta Poniatowskiego.
(na podst. "O Zdunowie raz jeszcze" , Kurier Płoński, nr 7, 01 IV 1995 , s.4)
Ostatnim dziedzicem był Stanisław Jaworowski.
