Zbigniew Boniek

Zbigniew Boniek
Imię i nazwisko	Zbigniew Boniek
Data i miejsce urodzenia	3 marca 1956 Bydgoszcz, Polska
Pseudonim	Zibi, Zbychu, Murzyn
Pozycja	pomocnik, napastnik
Wzrost	181 cm
Masa ciała	77 kg
Kariera juniorska
1966–1973	Zawisza Bydgoszcz
Kariera seniorska
Lata	Klub	M (G)
1973–1975 1975–1982 1982–1985 1985–1988	Zawisza Bydgoszcz Widzew Łódź Juventus AS Roma RAZEM	41 (14) 172 (50) 81 (14) 76 (17) 367 (95)
Reprezentacja narodowa
Lata	Reprezentacja
1976–1988	Polska	80 (24)
Kariera trenerska
Lata	Klub/reprezentacja
1990–1991 1991–1992 1992–1993 1994–1996 2002	US Lecce AS Bari Sambenedettese Avellino  Polska
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Zbigniew Boniek w Wikicytatach

Dorobek medalowy

Mistrzostwa świata Srebro Hiszpania 1982 Piłka nożna Odznaczenia

Gwiazda w Alei Gwiazd Sportu we Władysławowie

Autograf w bydgoskiej Alei Autografów

Zbigniew Boniek (ur. 3 marca 1956 w Bydgoszczy) – polski piłkarz, trener, działacz sportowy. Przez krótki okres selekcjoner reprezentacji Polski w piłce nożnej.

[edytuj] Biografia

Jest jednym z najwybitniejszych polskich piłkarzy w historii oraz należy do grona stu najlepszych piłkarzy w historii światowej piłki nożnej (ranking obejmuje tylko piłkarzy obecnie żyjących). Trzeci piłkarz Europy 1982 w plebiscycie czasopisma France Football. Wybrany do drużyny gwiazd mistrzostw świata 1982. W 1982 wybrany także najlepszym sportowcem Polski w plebiscycie „Przeglądu Sportowego”. Obok Rossiego i Platiniego był jednym z filarów Juventusu w latach 80. XX wieku. Był nazywany "pięknością nocy", gdyż najlepsze występy notował w meczach rozgrywanych przy sztucznym oświetleniu. W pamięci kibiców szczególnie zapamiętany dzięki hat-trickowi w Barcelonie w spotkaniu z reprezentacją Belgii na mistrzostwach świata 1982. Grając w Juventusie uczestnik spotkania finałowego Pucharu Europy w 1985 na Heysel w Brukseli, gdzie przed spotkaniem doszło do zamieszek, w wyniku których śmierć poniosło 39 kibiców (w większości Włochów). Następnego dnia grając w Tiranie strzelił zwycięską bramkę dla reprezentacji Polski w meczu z Albanią w eliminacjach mistrzostw świata 1986.

Uczestnik 3 turniejów finałowych mistrzostw świata – Argentyna 1978, Hiszpania 1982 (3. miejsce), Meksyk 1986 (łącznie 16 meczów i 6 goli). Zdobywca Pucharu Europy w 1985, Pucharu Zdobywców Pucharów w 1984 i Superpucharu Europy w 1984.

W 1979 roku wybrany do drużyny "reszty świata" na mecz z mistrzem świata Argentyną, wygranym przez drużynę gwiazd 2:1. W 1986 wybrany do drużyny "reszty świata" na mecz Francja – reszta świata (pożegnalny występ Michela Platiniego).

W latach 1989–1990 odbył kurs trenerski w Coverciano. W sezonie 1990/1991 prowadził drużynę US Lecce, występującą wówczas w Serie A. Sezon ten zakończył się spadkiem do Serie B. W następnym sezonie Boniek prowadził drużynę AS Bari, grającą w Serie A. Zespół zakończył sezon na piętnastym miejscu i spadł do Serie B. W sezonie 1992/1993 Zbigniew Boniek został zatrudniony w grającym w Serie C1 Sambenedettese, skąd został jednak zwolniony przed końcem rozgrywek.

Do 2002 pełnił funkcję wiceprezesa PZPN. W 2002 przez kilka miesięcy był selekcjonerem polskiej reprezentacji piłkarskiej. Od 2004 do 20 lipca 2006 ponownie związany z Widzewem jako jeden ze współwłaścicieli i członków zarządu stowarzyszenia. Od 18 czerwca 2007 do września 2008 członek Rady Nadzorczej nowo utworzonego Klubu Sportowego Widzew Łódź SA.

W 2004 Pelé umieścił go na liście FIFA 100^[1].

W dniu 30 października 2008 otrzymał 19 głosów w wyborach prezesa PZPN^[2].

[edytuj] Statystyka

• 24 bramki strzelone w reprezentacji narodowej
• 21 spotkań, w których strzelał bramki
• 80 występów w reprezentacji narodowej

Reprezentant nr 447-48.

[edytuj] Sukcesy

Widzew Łódź

• Mistrzostwo Polski (2): 1981, 1982

Juventus

• Mistrzostwo Włoch (1): 1984
• Puchar Włoch (1): 1983

• Puchar Europy (1): 1985
• Superpuchar Europy (1): 1984
• Puchar Zdobywców Pucharów (1): 1984
• Puchar Interkontynentalny (1): 1985

AS Roma

• Puchar Włoch (1): 1986

[edytuj] Odznaczenia

• Commendatore Orderu Zasługi Republiki Włoskiej – 1997, Włochy^[3]

Przypisy

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Zbigniew Boniek w bazie 90minut.pl
• Ludzie Wprost - Zbigniew Boniek (pol.)
• weltfussball.de - Zbigniew Boniek (niem.)

e Skład reprezentacji Polski na Mundialu 1978 1 Tomaszewski • 2 Mazur • 3 Maculewicz • 4 Szymanowski • 5 Nawałka • 6 Gorgoń • 7 Iwan • 8 Kasperczak • 9 Żmuda • 10 Rudy • 11 Masztaler • 12 Deyna • 13 Kupcewicz • 14 Justek • 15 Kusto • 16 Lato • 17 Szarmach • 18 Boniek • 19 Lubański • 20 Wójcicki • 21 Kukla • 22 Kostrzewa • trener: Gmoch

e Skład reprezentacji Polski na Mundialu 1982 1 Młynarczyk • 2 Dziuba • 3 Kupcewicz • 4 Dolny • 5 Janas • 6 Skrobowski • 7 Jałocha • 8 Matysik • 9 Żmuda • 10 Majewski • 11 Smolarek • 12 Wójcicki • 13 Buncol • 14 Pałasz • 15 Ciołek • 16 Lato • 17 Szarmach • 18 Kusto • 19 Iwan • 20 Boniek • 21 Kazimierski • 22 Mowlik • Trener: Piechniczek

e Skład reprezentacji Polski na Mundialu 1986 1 Młynarczyk • 2 Przybyś • 3 Żmuda • 4 Ostrowski • 5 Wójcicki • 6 Matysik • 7 Tarasiewicz • 8 Urban • 9 Karaś • 10 Majewski • 11 Smolarek • 12 Kazimierski • 13 Komornicki • 14 Kubicki • 15 Buncol • 16 Pałasz • 17 Zgutczyński • 18 Pawlak • 19 Wandzik • 20 Boniek • 21 Dziekanowski • 22 Furtok • Trener: Piechniczek

e Selekcjonerzy reprezentacji Polski Kapitanat związkowy (1921–1966) · Matyas (1966–1967) · Koncewicz (1968–1970) · Górski (1971–1976) · Gmoch (1976–1978) · Kulesza (1978–1981) · Obrębski (1981) · Piechniczek (1981–1986) · Łazarek (1986–1989) · Strejlau (1989–1993) · Ćmikiewicz (1993) · Apostel (1993–1995) · Stachurski (1995–1996) · Piechniczek (1996–1997) · Pawlak (1997) · Wójcik (1997–1999) · Engel (2000–2002) · Boniek (2002) · Janas (2003–2006) · Beenhakker (2006–2009) · Majewski (2009) · Smuda (od 2009) Pełna lista selekcjonerów kadry