| Zdobysław Flisowski | |
| Data i miejsce urodzenia | 22 września 1931 Brześć nad Bugiem |
| Minister edukacji narodowej | |
| Przynależność polityczna | Zjednoczenie Chrześcijańsko-Narodowe |
| Okres urzędowania | od 11 lipca 1992 do 26 października 1993 |
| Poprzednik | Andrzej Stelmachowski |
| Następca | Aleksander Łuczak |
Zdobysław Tomasz Flisowski (ur. 22 września 1931 w Brześciu nad Bugiem) – polski profesor, wykładowca Politechniki Warszawskiej, polityk, minister edukacji narodowej w latach 1992–1993.
Spis treści |
Ukończył studia na Politechnice Warszawskiej, w 1952 został pracownikiem naukowym tej uczelni. W 1966 obronił doktorat, a w 1980 habilitację. W 1987 uzyskał tytuł naukowy profesora nauk technicznych i został profesorem nadzwyczajnym, w 1992 profesorem zwyczajnym. Przez kilkanaście lat pełnił funkcję prodziekana Wydziału Elektrycznego, w latach 1989–1992 prorektora PW. W 1991 został kierownikiem Zakładu Techniki Wysokich Napięć. Specjalizuje się w technikach wysokich napięć, elektrotechnologiach i ochronie odgromowej. W 2001 objął stanowisko rektora Wyższej Szkoły Ekonomiczno-Technicznej w Legionowie.
W latach 1990–1992 zasiadał w Radzie Dzielnicy Mokotów, był również delegowany do Rady Warszawy. W wyborach w 1991 bez powodzenia ubiegał się o mandat poselski z listy Wyborczej Akcji Katolickiej[1]. Od 11 lipca 1992 do 26 października 1993 z rekomendacji Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego sprawował urząd ministra edukacji narodowej w rządzie Hanny Suchockiej.
Przewodniczy Polskiemu Komitetowi Ochrony Odgromowej SEP, należy do Towarzystwa Naukowego Warszawskiego.
| ||||||||||
| |||||||