| Zdzisław Marian Najder | |
 Zdzisław Najder (2008) | |
| Data i miejsce urodzenia | 31 października 1930 Warszawa |
| Zawód | historyk literatury |
| Odznaczenia | |
  | |
 Zdzisław Najder w Wikicytatach | |
Zdzisław Marian Najder (ur. 31 października 1930 w Warszawie) – polski historyk literatury, opozycjonista w czasach PRL, były dyrektor Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa. Jest światowej sławy autorytetem na temat twórczości Josepha Conrada (Józefa Korzeniowskiego), napisana przez Najdera biografia Conrada "Joseph Conrad: A Chronicle" jest jedną z najważniejszych pozycji na ten temat.
Spis treści |
W latach 1945–1947 uczęszczał do gimnazjum i liceum im. Bolesława Chrobrego w Piotrkowie Trybunalskim. Absolwent VI Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Reytana w Warszawie.
Studiował historię literatury polskiej na Uniwersytecie Warszawskim, a w późniejszym czasie na Uniwersytecie w Oksfordzie, gdzie zdobył kolejno tytuły licencjata, magistra i doktora literatury polskiej i filozofii. Na przełomie lat 1975/1976 założył Polskie Porozumienie Niepodległościowe.
W momencie wprowadzenia stanu wojennego przebywał w Oksfordzie, nie zdecydował się na powrót do Polski i dzięki rekomendacji Jana Nowaka-Jeziorańskiego został dyrektorem polskiej sekcji Radia Wolna Europa. W PRL w 1983 został skazany zaocznie na śmierć za rzekomą kolaborację z wywiadem amerykańskim; wyrok uchylono w 1989. Na stanowisku szefa polskiej sekcji pozostał do 1987.
Po upadku reżimu komunistycznego w 1989 powrócił do Polski, był doradcą Lecha Wałęsy i Jana Olszewskiego. Jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.
W 1992, po odwołaniu rządu Jana Olszewskiego Najder przyznał, że w 1958 "samodzielnie zgodził się" na "dłuższe rozmowy" z SB, które miały na celu "wprowadzenie SB w błąd i ukrywanie tego, co rzeczywiście robili moi przyjaciele (...) i co robiłem ja sam". Ujawniono, że w latach 1958-1963 Najder był ewidencjonowany przez Służbę Bezpieczeństwa jako Tajny Współpracownik "Zapalniczka"[1].
Jako profesor przeszedł na emeryturę w 2003[2]. W dniu 30 kwietnia 2009 został powołany przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na członka pierwszej kadencji (2009–2013) Rady Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku.
Jest wykładowcą Wyższej Szkoły Europejskiej im. ks. Józefa Tischnera w Krakowie.
