| Zheng Jie | |
Zheng Jie podczas US Open 2008 | |
| Państwo | |
| Miejsce zamieszkania | Chengdu |
| Data i miejsce urodzenia | 5 lipca 1983 Chengdu |
| Wzrost | 164 cm |
| Masa ciała | 57 kg |
| Gra | praworęczna |
| Status profesjonalny | 2003 |
| Zakończenie kariery | aktywna |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje | 4 WTA, 4 ITF |
| Najwyżej w rankingu | 11 (28 lutego 2010) |
| Australian Open | SF (2010) |
| Roland Garros | 3R (2003, 2009) |
| Wimbledon | SF (2008) |
| US Open | 3R (2008) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje | 14 WTA, 17 ITF |
| Najwyżej w rankingu | 2 (22 sierpnia 2009) |
| Australian Open | W (2006) |
| Roland Garros | SF (2006) |
| Wimbledon | W (2006) |
| US Open | QF (2005, 2006, 2008) |
| Tenis ziemny | ||
| Pekin 2008 | debel | |
Zheng Jie (chin. upr. 郑洁, chin. trad. 鄭潔, pinyin Zhèng Jié; ur. 5 lipca 1983 w Chengdu), tenisistka chińska, zwyciężczyni turniejów wielkoszlemowych w grze podwójnej, brązowa medalistka igrzysk olimpijskich w Pekinie (2008), reprezentantka kraju w Pucharze Federacji.
Treningi tenisowe rozpoczęła w wieku 10 lat, w 2000 ukończyła Akademię Sportową w Sichuan. Od tego czasu startuje w rozgrywkach zawodowych, początkowo niższej rangi (ITF Circles); w głównym cyklu rozgrywek WTA Tour debiutowała w 2002, a w lutym 2003 oficjalnie przyjęła status tenisistki zawodowej. W t.r. na turnieju w Tokio dotarła do półfinału, dzięki czemu znalazła się w czołowej setce rankingu. W 2004 debiutowała w singlu we wszystkich turniejach wielkoszlemowych, na French Open docierając do IV rundy (1/8 finału, jako pierwsza Chinka w historii). W czerwcu 2004 awansowała na pozycję nr 49 na świecie.
W 2005 odniosła kilka znaczących sukcesów – wygrała turniej w Hobart (w finale z Argentynką Giselą Dulko), była w finale w Rabacie, półfinale w Guangzhou. W październiku 2005 została sklasyfikowana na pozycji nr 42 w rankingu (najwyższej w dotychczasowej karierze).
Niezależnie od sukcesów w grze pojedynczej rozwija swoją karierę deblową. Tworzy regularną parę z rodaczką Yan Zi; razem wygrały w 2005 dwa turnieje (Hobart i Hajdarabad) i były w dwóch finałach (Pekin, Bali). W 2003 były w finale w Wiedniu. Największy sukces Chinki odniosły w styczniu 2006, wygrywając – jako pierwsze reprezentantki swojego kraju – turniej wielkoszlemowy Australian Open. Rozstawione w turnieju jako dwunasta para, w drodze po tytuł dwukrotnie musiały bronić piłek meczowych; w finale pokonały czołową parę świata Lisa Raymond-Samantha Stosur 2:6, 7:6, 6:3. Drugie zwycięstwo wielkoszlemowe Zheng Jie i Yan Zi świętowały w lipcu 2006 na Wimbledonie, po finałowym zwycięstwie nad Virginią Ruano Pascual i Paolą Suárez.
Zheng Jie ma na koncie także wygrane turnieje rangi ITF Circles (do 2006 pięć turniejów w grze pojedynczej i jeden w grze podwójnej). Od 2002 regularnie reprezentuje Chiny w Pucharze Federacji, do końca 2005 uzyskując bilans 15 zwycięstw i 6 porażek. W parze z Yan Zi startowała także na igrzyskach olimpijskich w Atenach w 2004, gdzie para chińska osiągnęła ćwierćfinał, odpadając z Hiszpankami Martínez i Ruano Pascual. Należy zaznaczyć, że tytuł mistrzyń olimpijskich przypadł w Atenach innej parze chińskiej – Sun Tiantian i Li Ting. W grze pojedynczej na olimpiadzie Zheng Jie odpadła w I rundzie z Japonką Ai Sugiyamą.
Wygrała turniej czwartej kategorii w Estoril oraz Sztokholmie. W turnieju szwedzkim przegrała finał debla w parze z Yan Zi.
Jest zawodniczką praworęczną, z bekhendem oburęcznym.
Spis treści |
| Lp | Rok | Turniej | Finalistka | Wynik |
| 1. | 2005 | 6:2, 6:0 | ||
| 2. | 2006 | 6:7(5), 7:5 krecz | ||
| 3. | 2006 | 6:4, 6:1 | ||
| 4. | 2012 | 2:6, 6:3, 2:0 krecz |
| Lp | Rok | Turniej | Partnerka | Finalistki | Wynik |
| 1. | 2005 | 6:4, 7:5 | |||
| 2. | 2005 | 6:4, 6:1 | |||
| 3. | 2006 | 2:6, 7:6(7), 6:3 | |||
| 4. | 2006 | 6:2, 6:3 | |||
| 5. | 2006 | 6:1, 6:3 | |||
| 6. | 2006 | 2:6, 6:2, 6:2 | |||
| 7. | 2006 | 6:3, 3:6, 6:2 | |||
| 8. | 2006 | 6:4, 6:2 | |||
| 9. | 2007 | 7:5, 6:0 | |||
| 10. | 2007 | 6:3, 6:4 | |||
| 11. | 2008 | 6:4, 7:6(5) | |||
| 12. | 2010 | 6:7(4), 6:2, 10-7 | |||
| 13. | 2010 | 6:4, 6:4 | |||
| 14. | 2011 | 6:2, 6:3 |